=======

من کلی حالی به هولیم امروز به دلایل متعدد!

هوا واقعاْ عالیههههههه من با این هوای تهران خیلی حال می کنم(مدل پسرونه تعریف کردم!)

قصه ی تازه ای نمی شنوید! حرفهایم دوباره تکراریست

چه بگویم شما که می دانید فصل آوازهای بیکاریست

گفته بودی به کوچه ها برویم تا کمی دلت وا شود اما

غافل از اینکه وقت دلتنگی همه شهر چار دیواریست!....

این روزها مدام به یک مساله فکر می کنم ..اینکه آدمها تو سریالهای تلوزیونی مخصوصا رمانتیکهاش دنبال چی هستن؟!

آیا چیزی را  گم کرده ایم؟!

-----------------------

فکر کن کنار عابر پیاده ای
پشت یک چراغ قرمز ایستاده ای
فکر کن فقط به یک اداره رفته ای
فکر کن فقط به کارمند ساده ای
فکر کن که در کنار یک برنجزار
دل به روستاییان ساده داده ای
فکر هم نکن که من چقدر شاعرم
فکر هم نکن چقدر از تو بهترم
فکر هم نکن که با تو فرق دارم و
در میان دوستانت از همه سرم
فکر هم نکن که در نشیب هستی و
از فراز شاخه های تو نمی پرم
این قَدَر بهانه ی اضافه هم نگیر
این قَدَر برای من قیافه هم نگیر
زندگی چه کرده با دلِ شکسته ام
من که از ادامه دادن تو خسته ام
بی تو چای تلخ می خورم بدون قند
بی تو توی کافه منتظر نشسته ام
من چقدر ساده ام که باز بی خودی
دل به خنده های ساده ی تو بسته ام
هی نگو به شمع ها که سوختن بد است
این قبیل چیزها برای من بد است
هی نگو برای چشم ما مریض ها
از قدیم گفته اند پیرهن بد است
هی نگو که مرد گریه می کند مگر
هی نگو که خنده هم برای زن بد است
هیچ خوب نیست دست دست می کنی
زندگی بدون دوست داشتن بد است

------------------------

آرش پورعلیزاده-انجمن شعر رشت

الانم محض خاطر این دل نازنین اومدم شاید دوباره خودمو به خودم ثابت کنم که قلم (که حالا شده کیبورد) منو از یاد نبره یا شاید برعکس من از یادش نبرم!

 هر چیزی رو با یه بیت شعر، قشنگتر میشه شروع کرد ، الانم این بیت ناخودآگاه به زبونم اومد که :

از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود

زنهار ازین بیابان وین راه بی نهایت

باز وقت نوشتن شد من از فرط چیزهای مختلفی که تو ذهنمه کم آوردم!....پس فعلن سکوت!

که سکوت سرشار از ناگفته هاست......................................................

----------

نفیسه جان پیامت رو درست وقتی خواستم این پست رو آپ کنم دیدم... می دونی " غبار عادت پیوسته در مسیر تماشاست .. همیشه با نفس تازه راه باید رفت ..." و من هر وقت می خوام نفس تازه ای بکشم میام اینجا ..همین میشه که تار عنکبوت می گیره صفحه ام ..چیکارش کنم مدل هاله ای ایه دیگه ..عنکبوتم عالمی داره...نوشتن دستو دل می خواد !شایدم من کم نفس می کشم!!!!!

در هر صورت مرسی از لطفت رفیق دور و نزدیکم!

 ---------------

حال همه‌ی ما خوب است ...ملالی نيست جز گم شدنِ گاه به گاهِ خيالی دور،
که مردم به آن شادمانیِ بی‌سبب می‌گويند
با اين همه عمری اگر باقی بود
طوری از کنارِ زندگی می‌گذرم
که نه زانویِ آهویِ بی‌جفت بلرزد و
نه اين دلِ ناماندگارِ بی‌درمان!

...............بی‌پرده بگويمت
چيزی نمانده است، من چهل ساله خواهم شد
فردا را به فال نيک خواهم گرفت
دارد همين لحظه
يک فوج کبوتر سپيد
از فرازِ کوچه‌ی ما می‌گذرد
..............................

از نو برايت می‌نويسم
حال همه‌ی ما خوب است
اما تو باور نکن!